Nowelizacja Prawa energetycznego dotycząca wodoru
20 stycznia 2024 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 listopada 2024 r. o zmianie ustawy Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1881). Ustawa nowelizuje Prawo energetyczne oraz szereg innych ustaw, w tym Prawo budowlane, ustawę o odnawialnych źródłach energii i ustawę o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Wprowadza także siatkę pojęć porządkujących rynek wodoru, w tym definicję wodoru niskoemisyjnego, wodoru odnawialnego, przesyłania, magazynowania i dystrybucji wodoru. Ustawa reguluje zasady koncesjonowania działalności związanej z wodorem, w tym polegającej na magazynowaniu wodoru. Nowelizacja określa zasady wyznaczania operatorów wodorowych, w tym ich certyfikacji oraz funkcjonowania systemów wodorowych. Zgodnie z nowelizacją, dostarczanie wodoru będzie dokonywanie w oparciu o umowę sprzedaży wodoru, umowę o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji wodoru i umowę o świadczenie usług magazynowania wodoru. Możliwe jest także zawarcie umowy kompleksowej wodorowej. W Prawie budowlanym przewidziano pewne uproszczenia administracyjne m.in. związane z budową sieci wodorowych o ciśnieniu roboczym nie wyższym niż 0,5 MPa i przyłączy wodorowych – budowa tego typu elementów infrastruktury nie będzie wymagała pozwolenia na budowę, lecz zgłoszenia.
Narodowy Cel Wskaźnikowy
W dniu 10 stycznia 2025 r. do Sejmu wpłynął projekt ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta określa wysokość Narodowego Celu Wskaźnikowego („NCW”), tj. minimalnego udziału innych paliw odnawialnych, ciekłych paliw węglowych pochodzących z recyklingu, gazowych paliw węglowych pochodzących z recyklingu i biokomponentów zawartych w paliwach w transporcie na kolejne lata (9,2% w 2025 roku i 10% w latach kolejnych). Nowelizacja ustala zasady zaliczania na poczet NCW energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Wyznacza również minimalny udział zaawansowanych biokomponentów wytwarzanych z surowców wskazanych w załączniku nr 1 do ustawy w sektorze transportu. Nowelizacja ogranicza udział biokomponentów wytworzonych z roślin spożywczych lub pastewnych oraz ze zużytego oleju kuchennego i tłuszczy zwierzęcych.
Miejskie plany adaptacji
W dniu 11 stycznia 2025 r. częściowo weszła w życie ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1940). Nowelizacja wprowadziła pojęcie miejskiego planu adaptacji. Miejski plan adaptacji jest dokumentem mającym na celu zmniejszenie podatności miasta na zmiany klimatu, w tym poprawę zdolności przystosowania miasta do zmian klimatu. Miejski plan adaptacji będzie sporządzany dla miast o liczbie ludności równej 20 tysięcy lub większej. W zakresie obowiązku uchwalenia przez radę gminy miejskiego planu adaptacji przepisy wejdą w życie 1 lipca 2025 r. Gminy będą miały 30 miesięcy na uchwalenie miejskich planów adaptacji. Elementy planu zostały określone w ustawie.
Powstaje druga w Polsce linia bezpośrednia
Do wykazu linii bezpośrednich prowadzonego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki została wpisana druga linia bezpośrednia. Planowana inwestycja zlokalizowana będzie w województwie kujawsko-pomorskim i należy do Pomorskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej Sp. z o.o. Linia bezpośrednia umożliwia łączenie wytwórców energii elektrycznej oraz jej odbiorców z pominięciem publicznej sieci dystrybucyjnej. Przede wszystkim pozwala na szersze wykorzystanie lokalnych źródeł OZE przez odbiorców przemysłowych, stanowiąc uzupełnienie dla instalacji autoproducenckich.
Niższe ceny energii elektrycznej dla gmin
Ustawa z dnia 27 listopada 2024 r. o zmianie ustawy o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w 2023 roku oraz w 2024 roku oraz niektórych innych ustaw przedłużyła ochronę części odbiorców przed wysokimi cenami energii elektrycznej. Z ceny maksymalnej na poziomie 693 zł za MWh netto mogą skorzystać jednostki samorządu i podmioty wrażliwe (np. noclegownie, domy pomocy społecznej, żłobki), ale tylko do końca marca 2025 r. Jednostki samorządu terytorialnego oraz podmioty użyteczności publicznej, aby skorzystać z ochrony ceny maksymalnej energii muszą ponownie złożyć oświadczenia do sprzedawcy energii elektrycznej do 31 stycznia 2025 r. W dniu 14 stycznia br. weszło w życie rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 stycznia 2025 r. w sprawie wzoru oświadczenia odbiorcy uprawnionego określające nowy wzór oświadczenia.
Nowa lista sprzedawców zobowiązanych
W dniu 19 grudnia 2024 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki opublikował informację nr 66/2024 w sprawie wyznaczenia sprzedawców zobowiązanych na rok 2025, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii (OZE). Zgodnie z art. 40 ust. 3 ustawy OZE Prezes URE, w drodze decyzji, wyznacza na sprzedawcę zobowiązanego:
- sprzedawcę energii elektrycznej o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia danego roku odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci dystrybucyjnej operatora systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, w terminie do dnia 31 października każdego roku, na rok następny;
- sprzedawcą energii elektrycznej o największym wolumenie jej sprzedaży w okresie od dnia 1 stycznia do dnia 31 sierpnia tego roku na obszarze działania operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego, w terminie do dnia 31 października każdego roku, na rok następny.
Wykonując dyspozycje powołanych przepisów prawa, Prezes URE wyznaczył na rok 2025 – 181 sprzedawców zobowiązanych na obszarze działania operatorów systemów dystrybucyjnych oraz sprzedawcę zobowiązanego na obszarze działania operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego.
Udostępnianie informacji konsumentom
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ocenił, że udostępniony konsumentom link do strony internetowej nie spełnia wymogów trwałego nośnika, jeżeli zawartość tej strony można zmienić lub usunąć. Taki pogląd został wyrażony w decyzjach Prezesa UOKiK dotyczących dwóch dostawców usług płatniczych. Przedsiębiorcy ci nie dostarczali na trwałym nośniku informacji o proponowanych zmianach warunków umów o usługę płatniczą zawieranych z konsumentami, jak również nie uwzględniali w swoich umowach odpowiednich klauzul modyfikacyjnych pozwalających na ich zmianę. Pojęcie „trwałego nośnika” wynika z przepisów unijnych oraz krajowych, m.in. dyrektywy 2015/2366 w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego oraz ustawy o usługach płatniczych, która implementuje tę dyrektywę. Według organu nie jest trwałym nośnikiem strona internetowa dostawcy usług płatniczych. Nieprawidłowa jest więc praktyka wysłania konsumentom maili z linkiem do pliku w formacie pdf zapisanym na tej stronie. Za trwały nośnik można uznać m.in. dokument papierowy, kartę pamięci, pendrive, wiadomość mailową lub załączony do niej plik, np. w formacie pdf. Natomiast samo hiperłącze przekierowujące na stronę internetową nie spełnia wymogów trwałego nośnika, jeżeli tego rodzaju strona internetowa nie spełnia cech trwałego nośnika. Są to kolejne decyzje Prezesa UOKiK, które powinny być wzięte pod uwagę przez przedsiębiorstwa energetyczne.
mec. Katarzyna Zalewska-Wojtuś, Biuro PTPiREE
mec. Przemysław Kałek, Kancelaria Radzikowski, Szubielska i Wspólnicy sp.k.
